• Δέντρο στα σύννεφα
Δέντρο στα σύννεφα Της Αικατερίνης Γαβρίλη Στα γκρίζα σύννεφα φύτεψα σπόρους,και στο υγρό το χώμα ουρανούς.Στο παραφορτωμένο μέσα μου,
• Δέντρο στα σύννεφα Read More »
Σκέψεις για έναν κόσμο που αλλάζει και όλο ίδιος μένει…
Στην ενότητα αυτή εκφράζονται σκέψεις σε μορφή λογοτεχνικών κειμένων ή δοκιμίων με ευρεία θεματολογία, όπου, όμως, υπάρχει μια κοινή συνισταμένη: η παρατήρηση, η αντίληψη και η προσπάθεια ερμηνείας κοινωνικο-πολιτικών φαινομένων, που αν και φαίνονται σύγχρονα ζητήματα της εποχής, επί της ουσίας, πρόκειται για φαινόμενα διαχρονικά που έχουν τις ρίζες τους σε παραδεδεγμένες νόρμες, ήθη, έθιμα και παραδόσεις που, αν και ενδεχομένως, είναι επιβλαβή για το κοινωνικό σύνολο, το άτομο από συνήθεια τα διαιωνίζει.
Σκοπός της ενότητας αυτής είναι, επίσης, να δώσει βήμα σε νέα παιδιά που έχουν επιλέξει τη συγγραφή ως τρόπο έκφρασης προβληματισμών που προκύπτουν από γύρω μας και μέσα μας.
Δέντρο στα σύννεφα Της Αικατερίνης Γαβρίλη Στα γκρίζα σύννεφα φύτεψα σπόρους,και στο υγρό το χώμα ουρανούς.Στο παραφορτωμένο μέσα μου,
• Δέντρο στα σύννεφα Read More »
Διάβρωση Της Αναστασίας Κυριακοπούλου Μια σκουριασμένη σκάλαΔροσίζεται μέσα σε αλμυρά νεράΟ τέτανος απειλεί το σπίτι του ΠοσειδώναΜα η θάλασσα
Ψεγάδι Της Νάγιας Σερβιτζόγλου Τι είναι τάχα η αλήθεια;Αν όχι το ψεγάδι των ψευδών ψευδαισθήσεωνΌχι δεν παίζω με τις
Ομερτά Της Άννας Σιμιτσοπούλου Είμαστε γόνοι μιας γενιάς Ομερτά! Μιας σειράς γενεώνμε όρκους σχεδόν μαφιόζικης σιωπής. Νέα μέλη μιας κοινότηταςπου ζει
Ο πατέρας μου Του Δημήτρη Καραγιάννη Α ρε γέρο. Ένα αγιασμένο κορμί ήσουνΚορμάκι που ποτέ του δεν μύρισειδρώτα, απλυσιάΕπάνω
02:17 Του Γιάννη Βαρδάκη 02:17. Το κουδούνι χτύπησε μία φορά. Πάντα μία. Άνοιξα τα μάτια μου μέσα στο σκοτάδι
Η τοπογραφία μου Της Αφροδίτης Γιώτα Το βινύλιο συνεχίζει να παίζει στο πικάπΤο κερί συνεχίζει να τρεμοπαίζει στο τραπέζιΤα
«Η τοπογραφία μου» Read More »
Τσαλαπατημένα Όνειρα Το χρονικό μιας ψυχής χωρίς φωνή Του Ηρακλή Γισδάκη 1 Μου αρέσει να ονειρεύομαι. Θα μπορούσατε να
Τσαλαπατημένα Όνειρα Read More »
Εγώ² Του Γιάννη Βαρδάκη Αθήνα, 15 Φεβρουαρίου 2028 Ήταν λίγο μετά τις επτά, μια Τρίτη χωρίς ίχνος μνήμης. Η
Ο εγγονός Της Κικής Καρβελά «Πού πάτε, μεσιέ;» ρωτάει ο Φιλίπ τον ψηλόλιγνο άντρα που στέκεται στην άκρη του
Όσα είναι μέσα μου έρχονται μαζί μου Της Βασιλικής Τσακλίδου Έβγαλα τον καπνό από την τσάντα και άρχισα να
Όσα είναι μέσα μου έρχονται μαζί μου Read More »