Της Άννας Σιμιτσοπούλου

Είμαστε γόνοι μιας γενιάς Ομερτά! 
Μιας σειράς γενεών
με όρκους σχεδόν μαφιόζικης σιωπής. 
Νέα μέλη μιας κοινότητας
που ζει με τον φόβο του άλλου, 
δέσμιοι οικογενειακών μυστικών,
υπόχρεοι στην ανοχή κι αναπαραγωγή
τυπολατρικής ευσέβειας, κεκαλυμμένης βίας,
εσωτερικευμένης μειονεξίας….

Φέροντες σε λανθάνουσα μορφή
την επιβεβλημένη απραξία,
την εξαρτημένη αυταξία.
Ενδεδυμένοι ρούχα δανεικά και λεκιασμένα
έχοντας καρφιτσωμένη στο στήθος
μια προδιαγεγραμμένη ταυτότητα…

Είμαστε απόγονοι μιας γενιάς Ομερτά
που αρνήθηκαν να ορκιστούν αιώνια πίστη
και σιωπή εις βάρος της ελευθερίας…
που αποτίναξαν προπατορικά αμαρτήματα γονέων,
που ξέβρασαν το αποπνικτικό και εσωστρεφές
«τα εν οίκω μη εν δήμω».

Που άνοιξαν με φόβο μα και θάρρος
τα παράθυρα των σπιτιών τους,
για να μπει φως και καθαρός αέρας,
αντιπαλεύοντας το χρόνιο καθεστώς
μούχλας και ναφθαλίνης….
μπάζοντας μια φρεσκάδα αλήθειας.

Είμαστε μια γενιά απ-ελευθερωμένη!


Επιμέλεια κειμένου: Βάσω Τσακάλου