Μηδέν και Τίποτα, Μηνάς Στραβοπόδης

Εκδόσεις Αρμός (2026)

«Δεν έχω όνειρα, γιατί δεν χρειάζομαι όνειρα… Το μόνο που χρειάζομαι είναι απλά και η επόμενη μέρα να είναι, όπως ακριβώς ήταν όλες οι μέρες των τελευταίων τριάντα χρόνων. Κάθε μέρα, η ίδια μέρα και πάλι απ’ την αρχή… Κι αν κάποιος πει πως αυτό είναι δυστυχία, τότε θα πω πως η επαναλαμβανόμενη δυστυχία χάνει τα χαρακτηριστικά της δυστυχίας μέσω της επανάληψης και άρα της εξοικείωσης…

Όχι σκέψη, λοιπόν, μόνο πράξη και όλα υποφέρονται χωρίς να υποφέρω…»

Ένα βιβλίο για την επανάληψη, τη συνήθεια και την καθημερινότητα που γίνεται ένας ολόκληρος τρόπος ύπαρξης.

Μια ιστορία γύρω από τη σκέψη και την πράξη, την εξοικείωση με τη δυστυχία και τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο να υποφέρεις και στο να μαθαίνεις να ζεις χωρίς να αισθάνεσαι πως υποφέρεις.